RECEPCIJA RIMSKOG PRAVA
DOI:
https://doi.org/10.5937/Oditor1901079ZKljučne reči:
rimsko pravo, pravnici, recepcija, kodifikacija, zakonik, zakoni, građansko pravoApstrakt
Recepcija rimskog prava je preuzimanje (recipiranje) rimskog prava i njegovo korišćenje kao pozitivnog (važećeg) prava u Evropi u srednjem i novom veku. Rimsko pravo je na taj način ugrađeno u same temelje modernog evropskog prava, a njegov uticaj naročito se ogledao u razvoju građanskog prava i građanskih zakona (zakonika) evropskih zemalja u 19. veku.
Rimsko pravo (ius Romanum, ius Romanorum) označava pravni poredak koji je važio u rimskoj državi od njenog osnivanja (osnivanja Rima 754. godine pre nove ere), pa sve do smrti vizantijskog (istočno-rimskog) cara Justinijana I 565. godine nove ere. Justinijanova kodifikacija - Corpus Iuris Civilis, zbornik koji je objavljen između 529. i 534. godine predstavlja završnu fazu u razvoju rimskog prava.
U novom veku (negde pre, a negde kasnije) recipirano rimsko pravo prestalo je da važi kao pozitivno pravo u Evropi, a zamenile su ga građanske kodifikacije (građanski zakonici): u Francuskoj, u vreme Napoleona - Code Civile (Građanski zakonik) donet 1804, u Austriji Opšti građanski zakonik iz 1811, a u Nemačkoj jedinstveni Građanski zakonik iz 1896. godine. U Kneževini Srbiji prvi Građanski zakonik donet je 1844. godine.
##plugins.themes.default.displayStats.downloads##
Reference
Bardžić, Ž., Đurić, D., & Mrdić, U. (2017). Pravno-politička struktura Demokratske Republike Kongo. Oditor - časopis za Menadžment, finansije i pravo, 3(1), 52-69.
Bujuklić, Ž. (2018). Rimsko pravo u doktorskim tezama Nikole Krstića iz 1854. godine. Anali Pravnog fakulteta u Beogradu, 66(3), 31-56.
Cvetković-Đorđević, V. (2015). Datio kao pretpostavka primene kondikcije u rimskom pravu. Teme, 39(4), 1341-1358.
Kurtović R., Ranđelović D., (2010) Recepcija rimskog prava i njegov uticaj na građansko pravo zemalja kontinentalne Evrope, Pravne teme, 3(5), str. 137-149.
Ilić, V. (2015). Recepcija dva rimska edikta u Srpski građanski zakonik. Glasnik Advokatske komore Vojvodine, 87(4), 195-206.
Ke, X. (2018) The pragmatic turn in law: Inference and interpretation in legal discourse, Journal of Pragmatics, 135(10), pp. 1-3.
Milošević M., Rimsko pravo, Beograd, 2010.
Marković, S. D. (2018). Kazna beščašća u rimskom pravu. Civitas, 8(2), 144-159.
Marković S., Opšta istorija prava I, Podgorica, 2008.
Perović, M. (2017). Novacija kao način prestanka obligacija. Anali Pravnog fakulteta u Beogradu, 65(3), 167-187.
Slavnić LJ., Istorija pravnih institucija, Privredna akademija, Novi Sad, 2008.
Stanković, E., & Vladetić, S. (2018). Univerzalnost pravila rimskog prava vezanih za institut službenosti. Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu, 57(79), 387-396.
Stanković, M. (2017). Regulisanje ugovora o građenju u nekim zemljama Evropske unije. Pravo - teorija i praksa, 34(10-12), 49-58.
Sič, M. I. (2015). Javnopravna pravila regulisanja vodovoda i snabdevanja vodom u starom Rimu. Zbornik radova Pravnog fakulteta, Novi Sad, 49(3), 1081-1096.
Stanojević O., Rimsko pravo, Beograd, 2004.
Stojanović D., Antić O., Uvod u građansko pravo, Beograd, 2004.
Stefanović, N. (2018). Koncept svojine u rimskom pravu. Pravo - teorija i praksa, 35(4-6), 17-29.
Stefanović, N. (2018). Originarno sticanje svojine u rimskom pravu. Pravo - teorija i praksa, 35(10-12), 46-58.
Hanson J. (2018) Precautionary Principle: Current Understandings in Law and Society, Encyclopedia of the Anthropocene, 4, pp. 361-366
Vuletić, V. (2015). Pretor ne štiti kukavice - o dvostrukom karakteru prinude u rimskom i savremenom domaćem pravu. Teme, 39(2), 445-466.
##submission.downloads##
Objavljeno
Broj časopisa
Rubrika
Kako citirati
